Poems by Katerina Iliopoulou
|
1.
PASSAGE I Trapped inside the before & the after we toss sly glances towards the mirror our face there hard already marked but before the road, youth’s stainless face-- held together here in this very-same body. No it didn’t flee no it’s not a path you take, not a yarn ball to untangle to the very last thread oh, no It’s a seashell built from inward Without discerning the exit Without detecting direction an Unknown intent unquenched-- And the travel is unraveling, no not our journey’s destination. Well let’s unravel the seams: My grandma dismantled a man’s entire two-piece suit in one night and restitched it from the beginning from inside out so she doubled its life from inside out The through-road is the twoway route each moment each multiple moment both forth & back & still the same route repeatedly. It was artistry, not artifice. Yes, without an artisan’s knowledge, all is doubly lost. As presence & as memory. Let these hours now gush up The challenge is the passing: To find a way to pass through even a buttonhole, no Not so you advance, but so that you Take place. Translated by Jackson Watson 2. Cape Tenaron[1] Here the days don’t dissolve in air They fall into the water Shaping their own shell A sheen of separation. A hawk flies over summer’s body Diving again, again Feeding and drunk from the plunge. Here has nothing But manic wind alone and stones And sea A senseless promise Sharpens our lust with the moon’s blade. When I arrived here, in the landscape of ending, The wind went in my mouth with so much rage Like I was its only audience Till all my words would vanish. Each tree receives the whirlwind differently Some suffer others—again—resist (I’ve met a palmtree that birthed the whirlwind, then sent it in every direction) Others all over shiver and change colors. I of course am not a tree I sat down and wore the wind’s coat I stooped my head and saw the soil Through its cracks, thyme’s roots & their hieroglyphics Struggled to enter the light Then the words returned. Translated by Jackson Watson 1. ΠΟΡΟΣ Ι Παγιδευμένοι στο πριν και το μετά ρίχνουμε κλεφτές ματιές στον καθρέφτη το πρόσωπό μας εκεί σκληρό ήδη σημαδεμένο Μπροστά ο δρόμος, το άσπιλο πρόσωπο της νιότης. Εδώ, μαζί, στο ίδιο σώμα. Δεν έφυγε δεν είναι δρόμος που παίρνεις, ούτε κουβάρι που ξετυλίγεται μέχρι το τέλος αλίμονο, όχι Είναι κοχύλι που χτίζεται εσωτερικά χωρίς να βλέπεις την έξοδο χωρίς να βρίσκεις την κατεύθυνση Μια άγνωστη πρόθεση άσβεστη Και το ταξίδι είναι ξήλωμα όχι προορισμός. Ας ξηλώσουμε λοιπόν τις ραφές. Η γιαγιά μου ξήλωνε ένα ολόκληρο κουστούμι αντρικό μέσα σε μια νύχτα και το ξανάραβε από την αρχή το μέσα έξω Έτσι διπλασίαζε τη ζωή του το μέσα έξω Η διαδρομή είναι διπλής κατεύθυνσης κάθε στιγμή κάθε στιγμή πολλαπλή και μπρος και πίσω κι ακόμα, πολλές φορές η ίδια διαδρομή. Δεν ήταν τέχνασμα. Μα δεξιοτεχνία. Άλλωστε χωρίς τη γνώση ενός τεχνίτη όλα χάνονται διπλά. Και σαν παρόν και σαν ανάμνηση. Ας αναβλύζει ο καιρός Η δοκιμασία είναι το πέρασμα Να βρίσκεις τρόπο να περνάς ακόμα κι από μια κουμπότρυπα Όχι να προχωράς αλλά να συμβαίνεις. 2. Ταίναρο Εδώ οι μέρες δεν διαλύονται στον αέρα Πέφτουν μέσα στο νερό Σχηματίζοντας μια καταδική τους στιβάδα Μια επιφάνεια διαχωρισμού. Ένα γεράκι πετάει πάνω από το σώμα του καλοκαιριού Βουτάει ξανά και ξανά Τρέφεται και μεθάει από την πτώση. Δεν έχει τίποτα εδώ Μόνο τρελλό αέρα και πέτρες Και θάλασσα Μια αναίτια υπόσχεση Ακονίζει τη λαγνεία μας με τη λάμα του φεγγαριού. Όταν έφτασα εδώ για πρώτη φορά, στο τοπίο του τέλους, Ο αέρας έμπαινε στο στόμα μου με τέτοια μανία Σα να ήμουν ο μοναδικός αποδέκτης του Μέχρι όλες οι λέξεις μου να εξαφανιστούν. Κάθε δέντρο υποδέχεται διαφορετικά τον άνεμο Άλλα υποφέρουν, άλλα πάλι αντιστέκονται (Έχω συναντήσει μια φοινικιά που γεννούσε τον άνεμο και τον διένειμε προς κάθε κατεύθυνση) Άλλα τρέμουν ολόκληρα κι αλλάζουν χρώματα. Εγώ βέβαια δεν είμαι δέντρο Κάθισα κάτω και τον φόρεσα παλτό Έσκυψα το κεφάλι μου και κοίταξα το χώμα Μέσα από τις ρωγμές του, οι ρίζες του θυμαριού με τα ιερογλυφικά τους πάσχιζαν να βγουν στο φως. Τότε οι λέξεις ξαναγύρισαν. [1] Considered by the ancient Greeks to be one of the gates to the underworld |
Katerina Iliopoulou is the author of five poetry books, a book of short stories and a novel under publication. She is also the editor and co-author of two books of essays on poetics. Her published translations include the work of Sylvia Plath and Walt Whitman. She is chief editor of the poetry magazine FRMK and of the bilingual platform greekpoetrynow.com. She lives in Athens, Greece.
|
